backtotop

Behandeling van hemofilie

Principes van de behandeling van hemofilie

Behandeling van hemofilie

Mensen met hemofilie moeten worden behandeld door een hematoloog(specialist voor bloedziekten), die in een centrum werkt dat gespecialiseerd is in hemofilie. Mits goede begeleiding van dit centrum kunnen hemofiliepatiënten leren om de meeste bloedingen die thuis ontstaan, zelf te behandelen. De bloeding wordt snel onderbroken met eerste hulp voor goedaardige bloedingen en met een injectie van bloedstollende stoffen voor ernstigere bloedingen.

Twee soorten behandeling van hemofilie

Er zijn twee soorten behandeling van hemofilie:

  • de acute behandeling,
  • de profylactische (of preventieve) behandeling.

In het eerste geval wordt bij een bloeding de ontbrekende stollingsfactor intraveneus geïnjecteerd, om de bloeding te stelpen.

In het tweede geval wordt de stollingsfactor op regelmatige tijdstippen toegediend (om de twee of drie dagen). Dit type behandeling van hemofilie werkt goed om de frequentie van de bloedingen te verlagen en om de daaruit voortvloeiende invaliditeit te beperken. De levenskwaliteit van de hemofiliepatiënt verbetert duidelijk dankzij preventie. Door preventieve behandeling kan de patiënt zijn beroepsactiviteiten optimaal uitoefenen. De behandeling is echter zwaar om dragen en bestaat uit diverse intraveneuze inspuitingen per week. Dit moet een behandeling op maat zijn: de frequentie, het tijdstip van de injecties en de hoeveelheid geïnjecteerde stollingsfactor hangen af van meerdere elementen.

Het probleem van de remmers

De stollingsfactor die de hemofiliepatiënt zichzelf toedient, is uiteraard niet van de patiënt zelf afkomstig (de patiënt komt dit namelijk tekort). Het lichaam beschouwt de geïnjecteerde factor soms als een vreemde substantie. Het organisme kan daarop antilichamen gaan aanmaken. Deze antilichamen, remmers genoemd, zullen het effect van de toegediende stollingsfactor neutraliseren. De ontwikkeling van remmers tegen de vervangende stollingsfactor is een gevaarlijke complicatie, want de patiënt wordt immuun (maakt antilichamen aan) voor de eigen behandeling. Vooral zeer jonge kinderen met ernstige hemofilie die vroeg met de behandeling gestart zijn, lopen het risico om neutraliserende antilichamen te ontwikkelen.

Tegenwoordig bestaan er maatregelen om het optreden van die remmers te beperken en, als ze toch aanwezig zijn, het effect ervan te beperken.

Geschreven door Dr Jean AndrisHet volgende artikel lezen

Om medisch nieuws te volgen, abonneer u op de MediPedia nieuwsbrief.
Hemofilie - Behandeling - Principes van de behandeling van hemofilie