Alzheimer: leven met geheugenverlies

alzheimer-livre-vivre-oubli-colleau-alzheimer-boek-leven-vergeten-colleau_428x229
29/11/2013

In haar boek ‘Vivre avec l’oubli’ (Leven met geheugenverlies) vertelt Isabelle Colleau, psychotherapeute en lichaamstherapeute, haar persoonlijke en professionele ervaringen met de ziekte van Alzheimer. Een gesprek.

Hoe bent u geconfronteerd met de ziekte van Alzheimer?

Eerst via mijn grootmoeder, die de ziekte kreeg toen ik 9 jaar was. In die tijd was de aandoening nog niet zo goed bekend als vandaag en waren er ook minder aangepaste structuren. Mijn ouders wilden haar niet laten opnemen, dus namen we haar in huis. We hebben haar 10 jaar lang verzorgd, tot aan haar dood.

Toen ik later in een rusthuis begon te werken, heb ik heel wat alzheimerpatiënten ontmoet. Daarbij heb ik ervaren dat de ziekte zeer sterk kan verschillen van persoon tot persoon.

Vandaag bied ik therapeutische begeleiding aan patiënten en hun naasten.

Waarover gaat uw boek precies?

Over mijn ervaringen met de ziekte van alzheimer, zowel persoonlijk als beroepsmatig. Ik vertel hoe ik de dingen beleefd heb en geef adviezen aan de naaste omgeving, over hoe ze zich moeten gedragen, wat ze beter wel en niet doen … Ik vermijd daarbij ingewikkelde medische termen: het gaat echt om mijn persoonlijk verhaal.  

Wat is er het moeilijkst bij de zorg voor iemand met alzheimer?

Geduld. Want geloof me: je hebt er veel nodig! Een alzheimerpatiënt kan soms zeer agressief zijn. Het komt er dan ook op aan om rustig te blijven en te wachten tot de crisis overgaat.

Voor de familie is het essentieel om hulp te vragen. Bij koppels wil de man of de vrouw vaak zelf voor zijn of haar partner blijven zorgen. Uit de statistieken blijkt echter dat 50% van alle mantelzorgers sneller ziek wordt dan de ziekte van Alzheimer evolueert!

Alzheimerpatiënten hebben permanent zorg nodig. Vandaar dat het zeer belangrijk is dat de mantelzorger zich laat helpen door de neuroloog, de kinesitherapeut, de logopedist, de poetsvrouw of –man …

Het komt erop aan om jezelf niet op te sluiten: je moet blijven buitenkomen, mensen zien en sociale contacten onderhouden.

Zo niet dreigen mantelzorgers uitgeput te raken en ziek of depressief te worden. Ik spreek uit ervaring, want mijn ouders hebben dit allebei aan den lijve ondervonden.

Welk soort begeleiding biedt u aan patiënten en hun naaste omgeving?

Ik begeleid patiënten in de beginfase van hun ziekte. Ik concentreer me daarbij op het cognitieve aspect: ik bied geheugenspelletjes aan en probeer zo veel mogelijk hun vijf zintuigen te activeren, zodat ze zo lang mogelijk zelfredzaam blijven. Aan de naaste omgeving bied ik vooral psychologische steun. Ik vind het zeer belangrijk dat ze hun gevoelens onder woorden brengen, vooral tegenover iemand die begrijpt wat ze doormaken.

Meer info over de ziekte van Alzheimer 

Geef een reactie
Reclame
De ziekte van de week
dmla_intro

Leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD) is de belangrijkste oorzaak van een ernstige visusstoornis bij 60-plussers in België. Soms vermindert die aandoening de autonomie in sterke mate.
Gelukkig bestaan er behandelingen voor bepaalde vormen van LMD. Ze kunnen de evolutie afremmen en in sommige gevallen de verloren gezichtsscherpte zelfs een beetje terugwinnen! Daarvoor is het wel uiterst belangrijk om zo snel mogelijk in te grijpen.

Ziektes van A tot Z