Reconstructie na besnijdenis: een primeur!

excisee-mais-reconstruite-reconstructie-na-besnijdenis428x229_0
15/02/2013

De 39-jarige Awa werd als jong meisje besneden. Jarenlang voelde ze zich een ‘onvolledige’ vrouw, iets waar ze sterk onder leed. Tot een arts bij haar de eerste clitorisreconstructie uitvoerde in België.

Hoe verliep uw besnijdenis precies?
Het waren mijn tantes langs vaderskant die ons besneden hebben: mijn twee oudere zussen, mijn nichtje, nog een ander meisje en mezelf … en dat in het geniep. Mijn moeder kwam uit een streek van Senegal waar besnijdenis niet werd toegepast. Mijn vader, een streng moslim, was ertegen, want het staat nergens beschreven in de Koran. Ik was nog niet eens drie jaar. De pijn herinner ik me niet meer, maar de rest blijft als een gruwelijke wonde in mijn geheugen gegrift. Het gebeurde buiten in de toiletten, achter een omheining. Ze dwongen ons om naast elkaar te gaan liggen. De besnijdster was een demente oude vrouw. Ze besneed ons alle vijf met dezelfde schaar, zonder de minste hygiëne. Mijn vader was zo woedend dat hij nadien tien jaar lang niet meer tegen zijn zussen heeft gesproken. Maar het kwaad was geschied...

Welke impact had die verminking op uw leven?
Voor mij was dat een taboeonderwerp. Pas in mijn puberteit begon ik mijn situatie volop te beseffen. Toen ik andere meisjes van mijn leeftijd observeerde in de douche, viel het me op dat hun vagina er anders uitzag. Ik dacht wel af en toe aan jongens, maar voelde me niet tot hen aangetrokken. Ik masturbeerde ook nooit. Later, toen ik een seksuele relatie had, had ik het geluk om vaginaal genot te voelen, al was naar bed gaan met een man eerlijk gezegd nooit vanzelfsprekend voor mij. Ik wilde alleen vrijen in het donker en weigerde om mijn geslacht te laten aanraken of kussen. Ik vond dat immers vreselijk en schaamde me ervoor.

In mei 2012 hebt u een clitorisreconstructie ondergaan. Wat betekende dat voor u?
Een echte bevrijding! Mijn herstel was eerlijk gezegd zeer pijnlijk. Zo kon ik wekenlang niet eens rechtop zitten. Toch was het de moeite waard, want na enkele maanden waren alle wonden genezen en durfde ik voor het eerst in mijn leven mijn geslacht aan te raken. Ik voelde mijn lichaam zinderen: zoiets had ik nog nooit eerder gevoeld. Begin november begon ik opnieuw de liefde te bedrijven … en had ik mijn eerste orgasme. Nu ik de veertig nader, voel ik me eindelijk een volledige en volwaardige vrouw.

Awa werd geopereerd door dr. Caillet, gynaecoloog in het UMC Sint-Pieter (Brussel).

U hebt info of hulp nodig?
U wenst medisch advies, informatie over genitale verminking bij vrouwen, of vermoedt dat een meisje of vrouw er (binnenkort) het slachtoffer van wordt?
Dan kunt u contact opnemen met:
• De Bekkenbodemkliniek van het UMC Sint-Pieter (site César de Paepe): 02 506 70 91;
De Groep voor de Afschaffing van Seksuele Verminking (Groupe pour l’Abolition des Mutilations Sexuelles);
INTACT vzw, een referentiecentrum voor juridische vraagstukken inzake vrouwelijke genitale verminking.

Geef een reactie
Reclame
De ziekte van de week
dmla_intro

Leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD) is de belangrijkste oorzaak van een ernstige visusstoornis bij 60-plussers in België. Soms vermindert die aandoening de autonomie in sterke mate.
Gelukkig bestaan er behandelingen voor bepaalde vormen van LMD. Ze kunnen de evolutie afremmen en in sommige gevallen de verloren gezichtsscherpte zelfs een beetje terugwinnen! Daarvoor is het wel uiterst belangrijk om zo snel mogelijk in te grijpen.

Ziektes van A tot Z