Marisca schrijft over leukemie zoontje

test1_0
18/01/2013

Toen vijf jaar geleden bij het zoontje van Marisca Visser een zeldzame vorm van leukemie werd vastgesteld, stelde een ziekenhuismedewerker voor dat ze er een dagboek over zou bijhouden. Het werd een online dagboek in de vorm van een blog, gevolgd door duizenden lezers, wat uiteindelijk uitgroeide tot een heus boek: "Julian, onze kleine held."

Waarom besloot je je blog in boekvorm te gieten? Na het overlijden van Julian in 2008 vroegen veel mensen me: “Je gaat toch nog verder schrijven over hoe het met jullie gaat?” Ik was niet meer van plan dat dagelijks te doen, maar ik zou nog regelmatig stukjes schrijven. Later zei iemand me: “Je moet er een boek van maken, dat zou een heel mooi naslagwerk geven.” Waarom eigenlijk niet?, dacht ik. Ik ben toen alles gaan herschrijven. De blog had soms alleen beperkte informatie en in het boek beschreef ik onze emoties uitgebreider.

Wat was de volgende stap? Toen het boek af was, heb ik lang getwijfeld of ik het ook zou uitgeven. Ik wist het eigenlijk niet zo goed. Ik wou niet over de rug van Julian geld verdienen. Iemand in mijn omgeving zei toen: “Waarom geef je het geld niet aan een goed doel?” Ik dacht dat Julian dat ook goed zou vinden en natuurlijk wou ik ook andere kinderen met kanker helpen. Zo heb ik besloten de opbrengst van het boek aan de stichting Helpen Helpt te geven.

Wat haalde je zelf uit je blog en het boek? Voor mij was het echt belangrijk om mijn gevoelens van mij af te schrijven. Het was heel heftig allemaal. Ik vind het heel fijn om het nu als naslagwerk te hebben, want je vergeet ook heel veel. Ook voor onze twee andere kinderen is het goed dat ze later kunnen lezen wat er met hun broer is gebeurd.

Zou je alle ouders van ernstig zieke kinderen aansporen om een blog te beginnen? Ik zou het ze zeker aanraden, al hoeven ze niet per se alles te delen met andere mensen. Niet elke ouder wil dat onbekenden zulke intieme dingen kunnen lezen; niet elke ouder wil zoiets elke dag bijhouden. Maar ik merk dat heel veel mensen het wel doen, al is het maar in een schriftje. In ieder geval is het heel belangrijk om met rouwverwerking heel open te zijn: er veel over te praten, schrijven, en ook van niets weg te lopen. De eerste keer met mijn dochter naar het zwembad terwijl ik altijd met Julian ging bijvoorbeeld ... Zulke confrontaties moet je snel aangaan. Dat is op het moment zelf heel moeilijk, maar ik denk wel dat we er daardoor sterker zijn uitgekomen.

Geef een reactie
Reclame
De ziekte van de week
dmla_intro

Leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD) is de belangrijkste oorzaak van een ernstige visusstoornis bij 60-plussers in België. Soms vermindert die aandoening de autonomie in sterke mate.
Gelukkig bestaan er behandelingen voor bepaalde vormen van LMD. Ze kunnen de evolutie afremmen en in sommige gevallen de verloren gezichtsscherpte zelfs een beetje terugwinnen! Daarvoor is het wel uiterst belangrijk om zo snel mogelijk in te grijpen.

Ziektes van A tot Z